Landschapsbouw modelspoorbaan "4 landen-sfeer"

Aangekleed gaat uit

Nadat ik tevreden was over het reilen en zeilen van de treinen, kon ik beginnen met de aankleding van de baan. Een vast plan had ik nog niet in gedachten. Dat ontstaat bij mij meestal al doende.

Hoewel ik de meeste attributen van mijn oude baan had gedemonteerd en in dozen had verpakt, had ik toch nog twee modules in zijn geheel los gesneden van die baan. Eén daarvan stelt een watersportrecreatieplas annex camping voor. Na wat passen en meten kon ik de plaats bepalen waar ik die module wilde hebben. Natuurlijk moest er het één en ander aangepast worden, wilde het goed geïntegreerd worden met de rest van mijn plan. Met gips en pürschuim heb ik er weer een geheel met de omgeving van kunnen maken. De kleine details, zoals het verloop van het “water” bij het sluisje en de doorgaande weg zou ik later aanpassen.

Hoog in de bergen

Om wat variatie in de werkzaamheden te hebben, begon ik de bergpartijen in “Zwitserland” te maken. Voorheen deed ik dat met gaas en gips. De ervaring heeft echter geleerd, dat het gewicht van de baan op die manier, aanzienlijk verzwaard wordt. Daarom ging ik ze nu van polystyreen (piepschuim) formeren. Om te voorkomen dat de skiërs steeds omhoog moesten klauteren, installeerde ik eerst de bewegende stoeltjeslift. Het motortje dat de lift aandrijft, monteerde ik op een plankje die op drie staanders steunde. Opdat zelfde plankje kwamen ook drie staanders die het plankje droegen waar de aandrijfas door heen stak, om het grote wiel aan te drijven. De steunpilaar van het dalstation, alsook van de top, werden gemonteerd op de houten onderbouw. Onderstaande filmpje laat de stoeltjeslift in werking zien.

Stoeltjeslift
De stoeltjeslift is weer in werking.

Sneeuwpret

Om te voorkomen dat over dertig jaar nog korreltjes piepschuim door het hele huis te vinden zouden zijn, schafte ik een piepschuimsnijder aan.Mijn keuze viel op een apparaat, die door middel van een gloeidraad het piepschuim smelt. De basis voor de bergpartijen waren halfronde stroken die ik trapsgewijs op elkaar lijmde met speciaal piepschuimlijm. Toen ik de juiste hoogte had bereikt, ging ik met de piepschuimsnijder contouren aanbrengen in de bergen, waarna ik ze beschilderde met witte structuurverf. Dit geeft een minder glad oppervlak. In de nog natte structuurverf bracht ik met plakkaatverf de kleuren zwart, beetje bruin en een beetje groen aan. Hoe meer je bij de top van de berg komt, hoe lichter de kleur moet zijn. Het is aan te bevelen om nonchalant te schilderen zodat er geen effen vlakken ontstaan, dus gewoon een beetje aanklodderen. Daarna ging ik de sneeuwdragende plekken dik schilderen met met witte latexverf en meteen bestrooien met sneeuwglitter van Heki. Deze sneeuw geeft een natuurgetrouwe schittering.

Pas nadat ik de juiste sneeuwhoogte op de bergpartijen had aangebracht, begon ik met het plaatsen van de huisjes in het dorp. Tevens legde ik de straten aan en plaatste vier lantaarnpalen. Om de sneeuwpret te verhogen, mocht een sneeuwpop niet ontbreken. De plaatselijke bewoners, al of niet met sneeuwruimers in de weer, verlevendigden het straatbeeld. Natuurlijk ontbraken ook de toeristen niet die, met of zonder skies, het dorp tijdelijk bewoonden. Op de skipiste werd het nog een beetje drukker, doordat ik er wat skieërs bij plaatste. Tevens vonden langlaufers, dat deze omgeving zich uitstekend leenden voor hun sport. De veiligheidsnetten langs de afgronden, maakten dat de piste er redelijk reëel uit kwam te zien.

Aan de voet van één van de bergen, op een vlak gedeelte, nam een schaapherder zijn plaats in compleet met schapen, schaapskooi en zijn eigen, kleine woonwagen. Een merrie en haar veulen stonden in het aangrenzende weitje. Zij dienden om zonodig de woonwagen te trekken. Om de veiligheid van mens en dier te waarborgen, plaatste ik, tussen het wandelpad en de dieren, een hek. Iets verderop hadden heckrunderen beslag gelegd op een vruchtbaar stuk grond. Ook dat bakende ik met een afrastering af.

Jouwbouw of mijnbouw

Omdat ik koude vingers begon te krijgen, ging ik na het voltooien van Zwitserland, de module met de mijnbouw een plekje geven. Met wat aanpassingen kon ik de module in zijn geheel hergebruiken. Het mijntreintje deed al snel zijn best om de gedolven kolen naar de goederentrein te vervoeren, die geladen werd door middel van een bewegende stortgoot. Ook de lift, die de mijnwerkers van en naar hun werkplek moest brengen, deed na het aansluiten er van, weer zijn werk. Zowel de lift als de stortgoot worden aangedreven met servo's die ik, na het verlengen van de bedrading, zo weer kon aansluiten op een ESU decoder. Het treintje, welke oorspronkelijk door baterijen wordt gevoed, had ik toen al reeds vervangen door een oude telefoonoplader. Vooruit of achteruit rijden, wordt met een relaisschakelaar tot stand gebracht en via een magneet schakelaar op een ESU magneetschakelaar decoder. De werking hiervan is uitvoerig te zien in een filmpje en qua aandrijving in het filmpje "Kolen mijnbouw" van de oude baan.

De mijnbouw module
Kolenmijn treintje, lift en stortgoot werken weer.

De grens over

Omdat mijn modelspoorbaan uit vier landen zou bestaan, werd het tijd om de grens over te steken naar Duitsland. Geleidelijk liet ik de hoogte van de bergen tot een aanvaardbaar heuvelniveau zakken. De bergen kregen zodoende minder sneeuw en juist meer groene begroeiingen in de vorm van IJslands mos, gecombineerd met kleine graspartijen van diverse structuren en kleur. Waterkit (zie ook in mijn bouwtips) zorgt voor voldoende hechting van het strooisel. De naaldbomen die ik plantte, maakten het landschap meteen en stuk minder kaal. Op de railbeddingen strooide ik heel fijn basalt, wat ook aan de spoorbaan een aangekleed beeld gaf.

Het plaatsten van de bovenleidingmasten ging geheel volgens wens, waarna ik de rijdraden er aan monteerde. En passent plaatste ik die ook nog in “Zwitserland”, want daar ontbraken zij nog. Omdat ik het station in “Duitsland” had verbreed tot vijf sporen, moest daar een grote dwarsoverspanning komen voor de rijdraden. Op Marktplaats kon ik voordelig portaalmasten en een enorme hoeveelheid rijdraden kopen, alsmede nog veel gewone bovenleidingmasten.

Bovenleidingen

Met brede overspanningen bij het station voor de bovenleidingen

Rekken en strekken

Aangezien mijn spoorbaan 1.25m. diep is, kan ik niet altijd op een simpele manier bij de achterste gedeelten van de spoorbaan komen, om er aan te werken. In België had ik dat probleem ook, dus om te voorkomen dat ik langdurig in een onmogelijke rek- en strekhouding moest staan met bovendien het risico vooraan de tafel weer te beschadigen, piekerde ik over een hulpmiddel. Die kwam er. Ik laste twee steunpoten met dwarsliggers aan elkaar. Haaks daarop laste ik aan de boven- en onderkant nog vier liggers. Op één kant monteerde ik een stevige, brede plank. Indien ik nu diep op mijn spoorbaan wil werken, bevestig ik mijn “uitvinding” met twee lijmtangen aan het onderstel van de baantafel vast. Met een keukentrapje klim ik daarop en op mijn knieën zittend, kan ik dan, zonder schade toe te brengen aan het overige landschap, bij de achterzijden van mijn spoorbaan knutselen.

Kwart slag in de rondte

Nadat ik mijn nieuwe baan getekend en goed bevonden had in AnyRail, was ik daarna doorgegaan om deze tekening ook in Koploper te maken voor het “Baanoverzicht. Net als de tekening in AnyRail, had ik ook deze tekening liggend gemaakt. Maar algauw bleek dat dit liggende baanoverzicht op de computer niet handig werkte. Telkens moest ik mijn hoofd scheef houden om de situaties in het baanoverzicht van koploper, goed te kunnen herkennen t.o.v. de baan. Mijn werkbureau met beeldscherm staat n.l. aan het begin van de korte zijde van de baan opgesteld. Ondanks dat alle treinen, wissels en seinen goed werkten in deze database, besloot ik toch om het baanoverzicht 90° te draaien, zodat ik hetzelfde gezichtsveld heb op zowel het computerscherm, als op de werkelijke baan. Maar omdat in koploper het niet mogelijk is dit baanoverzicht in één handeling een kwartslag te draaien, werd het dus opnieuw tekenen. Ik maakte het tekenvlak groter en begon alle bestaande elementen te schuiven en te draaien, zodanig dat alle blokelementen gekoppeld bleven. Alleen de wissels moesten vervangen én van nieuwe programmering voorzien worden, omdat die niet zomaar te draaien zijn. Halverwege deze aanpassingen werd het natuurlijk heel lastig, omdat je dan twee banen half door elkaar hebt staan op de tekening. Maar het is goed gelukt en ik heb hier en daar nog wat verduidelijkingen aangebracht. Het tweede voordeel was, dat het venster “Overzicht locomotieven ernaast kan staan, zonder deels het baanoverzicht te overlappen. Op de foto is te zien hoe in schematische vorm mijn baan er nu uitziet in Koploper.

Een teken aan de wand

De opmerkzame kijker heeft al vast kunnen stellen dat de wanden, waar de spoorbaan tegenaan staat, niet voorzien zijn van een behangetje. Dit geeft vaak een storend effect achter de baan. Daarom had ik al bij mijn oude baan in België een passend decor gemaakt. Ik maakte daarom in Photoshop een passende achtergrond. Dit deed ik met behulp van DVDs van Busch, die illustraties bevatten van diverse landschappen, luchtpartijen, huizen, gebouwen, bomen, muren e.d.. Zelf heb ik er ook wat persoonlijke fotos aan toegevoegd, waarvan eerst het te gebruiken gedeelte vrijstaand gemaakt moest worden. In photoshop maakte ik in één keer de totale achterwand, van totaal ruim 8 meter lang. Daarna importeerde ik steeds gedeelten van dit bestand in QuarkXPress als illustratie tot een formaat van 120 x 120 cm. Via dit formaat en programma kon ik 12 afdrukken op A3 formaat printen met een overlap van 2 mm. Vervolgens plakte ik deze printen met behangplaksel op 4 mm dikke MDF platen.

Deze achtergrondplaten zijn met de verhuizing meegegaan en heb ik met enkele aanpassingen weer kunnen hergebruiken voor de gedeelten, waar ook nu weer België, Duitsland en Zwitserland worden uitgebeeld. Ook staat mijn baan, inclusief de achterwand, nu met 20 cm tussenruimte vanaf de zolderwand, zodat ik later ook nog lichtjes achter de daarop afgebeelde huisjes kan maken. 

Voor het linker gedeelte van mijn baan, wat een Nederlands uiterlijk gaat krijgen, moet ik nog aan de slag met een passende achtergrond.

Spazieren in Duitsland

Nadat het Duitslanddecor klaar was, plaatste ik wat huisjes die goed overgingen in de achterwand, zodat het leek of ze in het decor thuis hoorden. Tevens zette ik er een ruïne neer, die druk wordt bezichtigd door belangstellenden. Op een terrasje kunnen zij zich tegoed doen aan een hapje en een drankje.

Omdat het station in Duitsland achterstallig onderhoud had opgelopen, was het hard nodig om daar weer wat toonbaars van te maken. Gebruik makend van mijn uitvinding, beschreven in “Rekken en strekken”, kon ik de vloeren van de perrons weer opkalefateren en de personages afstoffen en zonodig opnieuw van een verfje voorzien. Dat deed ik ook bij het raadhuis, de brandweerkazerne en de huisjes die in het dorp moesten komen. Vóór het raadhuis zette ik een trouwkoets met bruidspaar, compleet met fotograaf en toeschouwers.

Achter het dorp om, loopt een riviertje dat geliefd is bij vliegvissers, maar ook kajakkers maken er gebruik van. Eén van de aan het watertje gelegen huisjes heeft een waterrad. Door middel van een motortje, heb ik het rad ook draaiende gemaakt. Zodoende doet het huisje zijn naam eer aan: "Zur Waldmühle". Pas nadat ik tevreden was over het Duitse dorp en zijn infrastructuur, creëerde ik een bos, compleet met herten, wat er mede voor zorgt, dat we nu langzaam, maar zeker, de grens over kunnen steken naar België. Ook via een provincialeweg kunnen we onze zuiderburen bereiken. Via een verlichte brug komen we bij een oude stadspoort, die ook door toeristen wordt bezocht. Van daaruit kan er een bezoek worden gebracht aan de wekelijkse markt. Opgefleurd met zelfgemaakte bloembakken en omheind met een muurtje en hekwerk, kunnen de bezoekers hun slag slaan. Zij komen soms van ver om later op de dag, met tassen vol prullaria en voedingsmiddelen, huiswaarts te keren.

Waalse indruk

Nu we toch, min of meer ongemerkt, de grens over zijn gestoken, kunnen we een kijkje gaan nemen in de rest van België. Velen doen dat met de auto, maar ook de trein is een gewild vervoermiddel.

Het station in ons voormalig woonland was toe aan een grondige opknapbeurt. Nadat het stof verwijderd was, kreeg het hier en daar een nieuw laagje verf, evenals de personages, die op de trein staan te wachten.

Omdat "Het Vlaandrenland, het vlakke land", mij minder aansprak om te maken, ontstond een heuvelachtig landschap, zoals in Wallonië. De huisjes plaatste ik wat hoger dan het station. Op de top van de heuvel staat een groot boerenbedrijf. Twee weides worden bevolkt door koeien. Maar een geitenweitje mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Ook heeft die boer een weide voor paarden, terwijl achter op het erf de varkens rondmodderen. Kippen zal men daar niet aantreffen. Zij zijn een te geliefde prooi voor roofdieren. Daarbij moet opgemerkt worden dat kippen op H0-schaal, op die afstand, niet waar te nemen zijn.

Een friterie mocht in dit deel van België natuurlijk niet ontbreken en kreeg zodoende een prominente plek, vlak bij het station.

Veilig oversteken

De spoorwegovergang met geluids- en lichtsignalen alsook beweegbare slagbomen had ik in het verleden zelf gefabriceerd op de volgende manier: De slagbomen zelf zijn gemaakt van ronde stokjes en geschilderd in de gebruikelijke rood/wit kleuren. De standaardjes, waarin de slagboom scharniert, zijn gemaakt van dun koperplaat en geknipt en gesoldeerd als een U-vorm met een platte onderkant. Boven in de pootjes van de U heb ik een dun gaatje geboord en daar een dun koper spijkertje doorgestoken, welke ook door het bijna uiteinde (scharnierpunt) van de slagboom gaat. Vervolgens soldeerde ik het spijkertje op de U-plaat vast en ontstaat het draaipunt door het gaatje in de slagboom, waar het spijkertje doorheen steekt.

Daarna heb ik een dun vissnoertje bevestigd op de plek waar ook het contragewicht van de slagboom zit. Dit draadje haalde ik door een gaatje in de bodemplaat en onder de baan werd dit bevestigd aan een servomotortje met een verlengd draai-armpje. Deze servo wordt middels een schakeldecoder aangedreven, zodat ik in "Koploper" de naderende locomotief opdracht kan geven om de slagbomen te sluiten en vervolgens ook weer te openen na de passage van de trein.

Voor de bijbehorende geluids- en lichtsignalen, had ik twee bouwpakketjes gekocht. Deze zelf gemaakte bouwpakketjes (functiedecoders) zijn, wat betreft de stroomvoorziening, aangesloten op een microswitch. Deze wordt op zijn beurt in- en uitgedrukt door dezelfde servo als die van de slagbomen. Later heb ik de servo op een nieuwe servodecoder van "Digikeijs" aangesloten, deze decoder heeft ook paralel aan de servo uitgang  een gewone aan/uit schakel uitgang en kon ik daarmee de microswitch vervangen. Ook heeft deze decoder de mogelijkheid om een slinger effect te programmeren voor de betreffende servo, zodat de slagbomen na veren.

Palen zagen

Ook heb ik het dorp van een kerk voorzien en kunnen de overledenen bezocht worden door hun nabestaanden op het rustieke kerkhof.

Om nog meer toeristen te lokken, plaatste ik een uitzichtpaviljoen op een hoog gelegen plek. Dat dit veel bezocht wordt, blijkt uit het grote aantal bezoekers dat deze attractie trekt.

In deze bosrijke omgeving, waar ook houtkap regelmatig plaatsvindt, kreeg ook een houtzagerij een plekje. De bossen zijn bewoond met wilde zwijnen, die je slechts opmerkt als je weet waar ze rondwroeten.

Beter zichtbaar is de paardenranch, de ik gesitueerd heb aan de voorrand van de spoorbaan. Daar ik veiligheid voor de paarden belangrijk vind, omheinde ik de weides met een degelijk hek. Die maakte ik van lucifers en koperdraad: eerst met een dun boortje gaatjes boren voor de "palen" (lucifers) en deze met een druppeltje seconde lijm in de geboorde gaatjes vastlijmen. Daarna schilderde ik de palen bruin, waarna ik met dun kooperdraad de palen op twee plaatsen met elkaar verbond en weer in een zilverkleur schilderde.

Nieuws

 

Wilt u op de hoogte blijven omtrent de vorderingen van de nieuwe modelspoorbaan? Stuur uw mailadres via onderstaande commentaar mogelijkheid.

Wij sturen u dan een mail indien er weer wat nieuws te lezen en te zien is.

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

thilly ran | Antwoord 26.12.2016 06.15

ik schreef al in jullie gastenboek, dat dit de mooiste baan is, die ik ooit heb gezien. Hou me op de hoogte van nieuwigheden !

Kevin | Antwoord 29.04.2016 22.09

Beste,

Vol verbazing bekijk ik zojuist uw website voor de 1e keer.. Werkelijk een prachtige inspiratiebron!

dre | Antwoord 12.02.2016 14.31

Hallo, na jaren geleden alles te heben opgeruimd is het virus weer aanwezig. Erg insprirerend deze site.....

Kick 12.02.2016 21.43

Hallo DRE, leuk om te horen dat mijn site inspirerend werkt voor andere modelspoor hobbyisten. Ik wens je succes met de eventuele bouw van een nieuwe baan.

Gert en Marga | Antwoord 03.05.2014 16.14

Het is toch maar fantastisch Kick wat je steeds weer presteerd, wij vinden het geweldig, en kijken weer uit naar je volgend traject.

Gert en Marga | Antwoord 14.02.2014 23.11

Geweldig, wat een geduld. Het wordt weer net zo prachtig als voorheen.

Gert en Marga | Antwoord 06.11.2013 20.36

Ik ben wat laat met berichten, maar heb een paar keer gekeken. Mijn, neeee, Onze complimenten. Mooi mooi mooi gedaan Kick

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

21.04 | 08:57

Geweldige informatie voor een oma die low budget voor haar kleinzoon een kleine modelbaan wil bouwen. hartelijke dank

...
26.12 | 06:15

ik schreef al in jullie gastenboek, dat dit de mooiste baan is, die ik ooit heb gezien. Hou me op de hoogte van nieuwigheden !

...
22.09 | 18:36

Hallo Stella, Jannie en Kick, Lang geleden he? Maar plotseling dacht ik aan jullie toen ik op de verhalensite kwam. Ik genoot weer van je. Groet Cojo,

...
01.07 | 15:57

Hallo Vera,

Bedankt voor je spitse reactie. Je hebt goed ingespeeld op de tekst uit mijn stukkie.
Groetjes van Mies.

...
Je vindt deze pagina leuk