Nieuwste Mies

88) Visserslatijn

Al jaren waren wij niet meer met vakantie geweest. We hadden immers na de pensionering van echtgenoot Mees iedere dag vakantie. Toch bleef het verlangen bestaan om er eens een weekje tussen uit te gaan. Eens in andere bedden te slapen, andere muren te zien en een andere omgeving. Alles even anders dus. Het liefst zouden wij een Rijncruise maken, maar daar worden geen honden toegelaten en wij vertikken het om onze viervoeters naar een pension te brengen. Daarom gingen de honden mee op vakantie.
Stevig tegen elkaar aangedrukt, als sardientjes in een blikje, zaten onze twee Schotse Collies in de bagageruimte van ons auto-tje. Het helse kabaal wat zij maakten met hun gepiep en geblaf, was huizenver te horen. Zij voelden zich als een vis op het droge, want normaal hebben zij zeeën van ruimte als de achterbank is neer geklapt. Nu we met vakantie gingen, moesten zij die ruimte delen met twee kratten gevuld met huishoudelijke en nuttige dingen. Verder nog met een krat bier, twee tuinstoelkussens, een uitgebreid arsenaal aan visspullen en nog meer rommel die wij dachten nodig te hebben tijdens ons weekje vakantie. De rit zou maar een half uurtje duren, maar breng dat maar eens aan het verstand van een hond. 

Al snel waren wij op onze plaats van bestemming: "Viscamping de Bloem". 
Van een echte camping was gelukkig geen sprake. Alle attributen die je op zo een plek zou verwachten, ontbraken. Er was geen zwembad met een wildwaterglijbaan of een kleuterbadje. Schommels, wippen of een zandbak waren ook niet aanwezig, evenals een campingwinkel. Saai? Echt niet. Men verblijft daar om te vissen in één van de vele visvijvers die het terrein grotendeels beslaan. Niet echt geschikt voor gezinnen met kleine kinderen. Lekker rustig dus.
Wij hadden daar een vier-persoons houten huisje gehuurd waar wij een week zouden verblijven. Mees kon daar naar hartenlust vissen, terwijl ik me kon vermaken met een stapel boeken en mijn laptop.

De nachten waren soms een nachtmerrie. We sliepen dan wel in twee aparte bedden, dat hield niet in dat wij geen last van elkaar hadden door het wederzijds gesnurk. Normaal geven we elkaar dan een duwtje, een hardere por of verzoeken wij de lastpost zich om te draaien. Met een afstand van vijftig centimeter tussen de bedden, was dat geduw of gepor onmogelijk. Gelukkig hadden we ook een vliegenmepper meegenomen, zodat wij elkaar tot stilte kon manen. En het werkte! De blauwe plekken die wij door dat gemep opliepen, namen we maar op de koop toe. Wel werden wij door andere vissers verdacht van wederzijds huiselijk geweld.

Hoewel de camping van vele luxe was verstoten, internet was wel aanwezig op deze afgelegen plek.
Zodoende kon ik toch, als nieuwsjager, van alle nieuwsfeiten op de hoogte blijven. Een bijkomend voordeel was, dat ook de weersverwachtingen te lezen waren. Aangezien het weer niet erg standvastig was met overwegend bewolking en neerslag, moest Mees profiteren van het feit dat het tussen de buien door droog was. De website "Buienradar" is in die week dan ook door ons veelvuldig bekeken. Al snel dacht men dat er een DDoS aanval op die site was. 
(Bij een DDoS-aanval wordt een computersysteem bestookt met extreem veel bezoeken. Door deze "digitale file" gaan de servers plat en wordt een website onbereikbaar).

Op een middag kwam Mees in contact met een andere visser. Die vertelde dat bij deze visvijvers ook visarenden te zien waren. Nieuwsgierig ging ik op internet een visje uitgooien om te weten hoe die vogels er uitzien en klikte door naar You Tube. Met veel ontzag bekeek ik de filmpjes en constateerde dat je een visarend op jacht, eigenlijk in levende lijfe bezig zou moeten zien. Wat schertst mijn verbazing dat tien minuten later mijn wens werd gehonoreerd. Eerst bleef de vogel biddend hangen boven één van de vijvers tegenover mij en viste, gebruik makend van een snoekduik, een enorm grote forel uit het water. Dit schouwspel werd door mij met veel bewondering bekeken in tegenstelling tot de vissers die daar stonden te hengelen. Met een blik vol afgrijzen zagen zij dat de visarend dàt had gevangen, waar zij op stonden te azen. Zij visten als het ware achter het net.

Toen onze vakantie er op zat, propten wij met weemoed ons autootje weer vol met onze spullen en de honden. Wij vonden dat de vakantie veel te snel was gegaan. Maar ja, aan alles komt een eind. Wel hebben wij ons voorgenomen om deze camping vaker te bezoeken, maar dan met onze eigen, pas gekochte caravan. Met een jaarplaatst in het verschiet zijn wij verzekerd van een mooie standplaats, vlak bij de grote forellenvijver. Wij hebben het plan om regelmatig een paar dagen, met mooi weer, naar de viscamping te gaan. Daar kan Mees naar hartenlust vissen en ik me vermaken met mijn boeken en tablet, zodat wij ons als een vis in het water zullen voelen. 

 Op deze pagina verschijnt regelmatig een nieuwe belevenis van Mies. 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Mies | Antwoord 01.07.2016 15.57

Hallo Vera,

Bedankt voor je spitse reactie. Je hebt goed ingespeeld op de tekst uit mijn stukkie.
Groetjes van Mies.

Vera | Antwoord 01.07.2016 11.30

Gelukkig zaten jullie op die camping niet als haring in een ton en waren jullie ook niet zo stoned als een garnaal.

Gert en Marga | Antwoord 29.06.2016 22.19

Weer zo'n leuk gezellig verhaal. Blij dat er weer een MIES is bygevoegd by al die andere leuke verhalen. We kijken uit naar de volgende

Mies 29.06.2016 22.25

Hoi Omie en Marga,

Dank voor al jullie reacties, trouwe lezers. Dat motiveert mij om toch weer steeds een stukkie te schrijven.
Dikke kus van Mees en Mies.

Gert en Marga | Antwoord 05.04.2016 12.45

Schitterend verhaal !! We zagen het al helemaal voor ons.
En kijken weer uit naar de volgende Mies

Nancy | Antwoord 30.03.2016 20.22

Hahaha heerlijk weer . Ik zie jullie in gedachten zo zitten. Wie weet brengt hij toch nog een keer een serenade
Kus je zusje Nancy

bosridder | Antwoord 30.03.2016 19.22

Koningin Mies en koning Mees klinkt toch wel wat armoedig... Daar moeten jullie toch wat aan gaan doen... Maar goed gekozen eind van het verhaal majesteit...

Marion | Antwoord 30.03.2016 17.35

Hoi Janny,
Wat een geweldig stuk heb je weer geschreven en wat ziet het balkone er schattig uit. Knap hoor dat Kick dat zelf heeft gemaakt.
Groetjes Marion

Hans Spelde | Antwoord 31.10.2015 18.07

Leuk, herinneringen aan zulke eenmalige gebeurtenissen!! En wat schrijf je toch heerijk! Ik geniet ervan!

Groetjes,

Hansl

Gert en Marga | Antwoord 30.10.2015 00.24

Wat leuk zo'n mooie herinnering. En wat een gezellige manier om een blije gebeurtenis te vieren, zeker met z'n allen.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

21.04 | 08:57

Geweldige informatie voor een oma die low budget voor haar kleinzoon een kleine modelbaan wil bouwen. hartelijke dank

...
26.12 | 06:15

ik schreef al in jullie gastenboek, dat dit de mooiste baan is, die ik ooit heb gezien. Hou me op de hoogte van nieuwigheden !

...
22.09 | 18:36

Hallo Stella, Jannie en Kick, Lang geleden he? Maar plotseling dacht ik aan jullie toen ik op de verhalensite kwam. Ik genoot weer van je. Groet Cojo,

...
01.07 | 15:57

Hallo Vera,

Bedankt voor je spitse reactie. Je hebt goed ingespeeld op de tekst uit mijn stukkie.
Groetjes van Mies.

...
Je vindt deze pagina leuk